Obsessive Compulsive Cycling Disorder

occd-bisiklopedi.jpg

Obsessive Compulsive Cycling Disorder

OCCD, Türkçe'de "takıntılı saplantılı bisiklet çılgınlığı" olarak adlandırılabilir. Belirli bir düzeyden sonra önlenemez, ya da tedavisi çok güçtür. Bu yüzden, yeni başlayanlar özellikle dikkat etmeleri ve kendilerini korumaları yönünde uyarılmalıdır.

Takıntılar genellikle yeni çıkan bisiklet donanımları, kadans, kilo, beslenmedir. Ama bunlardan başka bisiklet ile ilgili aklınıza gelen her şey de olabilir.

OCCD, genellikle ergenlikte ve ilk yetişkinlikte ortaya çıkar, tedavi edilmezse bu kişiler iflah olmazlar. Yaşamları boyunca kendilerinden çok çevresindekilere işkence etmeyi sürdürürler (kaçııın!).

Uzmanlar OCCD'in bir beyin, sinir sistemi bozukluğu olduğunu ileri sürerler. Bazıları da çocukluktaki (oidipus bisikletus gibi) çözümlenmemiş çatışmalardan kaynaklandığını ileri sürerler. Davranışçı ve bilişsel terapistler ise bunun bir öğrenilmiş davranış olduğunu, özellikle okullarda, derslerde doğru etkileşimler ile tedavi edilebileceğini sanırlar (oysa yapılabilecek biricik şey bisiklet dışında doğru düzgün bir hobi edinmektir).

Semptomlar

  • Bu kişilerle iletişim kurmak imkansızdır. Söylediklerini anlamak için bir çevirmene ihtiyaç vardır (çevirmeni anlamak için de başka bir çevirmene... şeklinde sürer gider. hiç uğraşmayın) aynakol, ruble, grupset, kadans, deryar vb sözlüklerde bile yer almayan kelimelerle konuşurlar.
  • Meteoroloji sitesi gibidirler. Üç günlük hava durumunu bilmekle kalmaz, rüzgarın hangi yönden ve ne hızda eseceğini de takibederler (ama yine de sık sık çamura bulanmış ve bitkin bir halde evin yolunda sürünürlerken görülürler).
  • Sık sık evden çıktıktan kısa bir süre sonra geri döndükleri ve tam kapının hizasına gelidikten sonra yeniden yola koyuldukları görülür (aceleyle km saatini başlatmayı unutmuştur).
  • Doğru düzgün yemek yemezler (bunlar için bazen bir muz ya da bir avuç kuruyemiş bir öğündür).

​​

  • En az üç bisikletleri (yol, dağ ve tur) olur ve bunlar da her iki-üç yılda bir yenilenmelidir. Bisikletleri çoğunlukla ev içinde ve en geniş odayı kapmışlardır (hem çalınmamalıdır, sürekli göz önünde olmalıdır).
  • Yalnızca kol ve bacaklar bronz olmalıdır. Bu usta bir bisikletçinin en önemli göstergesi (amele yanıkları) her fırsatta sergilenmesi gereken bir gurur kaynağıdır.
  • Solunum ve kalp atım hızlarını, pedal ve tekerlek devirlerini ayrı ayrı saymalıdırlar (ya da bunların her birini sayacak bir bisiklet bilgisayarı almalıdırlar).
  • Kendileri henüz görünmeden ayak seslerinden tanınırlar (yürüdüklerinde yumurta topuk, kösele bir ayakkabı gibi takırdayan kalli spor ayakkabılarıyla çevrelerini şaşkına çevirirler).

Tedavi

Tedavisi yoktur. Yine de eğer kendinizde ya da bir yakını­nızda OCCD olduğunu düşünüyor­sanız, tıbbi yardım alın. Genellikle, OCCD’si olan kişiler davranışlarının garip olduğunun farkında değildirler, yardım almaya ikna etmek çok zordur (onlar sizi bir bisiklet almaya, dünya turuna çıkmaya ikna edebilirler, dikkatli olun!).

İlaç tedavisi de pek bir işe yaramaz, çoğunlukla ilacı bıraktıktan sonra semptomlar tekrarlar. Bu yüzden tedavi yeni hobilerin kazanılması ve bisikletin unutturulması yönündeki terapatik etkinliklerle desteklenmelidir (ama en iyisi kendi haline bırakmak ve zor durumlarda kullanmak üzere bisikletle ilgili bir iki terim ezberlemektir).